• Link to Facebook
  • Link to X
  • Link to Mail
  • Link to Rss this site
Kaimada ZnadPlanszy.pl
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje
  • Kontakt
  • Click to open the search input field Click to open the search input field Szukaj
  • Menu Menu
Ostatnie wpisy na blogu
ZnadPlanszy.pl |BLOGI

Alexander Pfister – osąd bohatera

20 lipca 2021/0 Komentarze/w Felietony/Autor Marysia Kidawska-Adamiak

Kiedyś naszym ulubionym autorem eurogier był Mac Gerdts. Poznaliśmy go poprzez genialną Concordię, a później wypróbowaliśmy większość z jego pozostałych dzieł. Może nie każde z nich zwalało z nóg, ale we wszystkie grało się przyjemnie. Nie jest to standard w branży – taki Stefan Feld, mimo bycia autorem genialnych Zamków Burgundii, ma też na koncie okropnego Jorvika i przenudne Forum Trajanum… Od dłuższego czasu intensywnie zapoznajemy się z grami innego autora sucharów, tym razem pochodzącego z Austrii. Mowa o Alexandrze Pfisterze, naszym nowym ulubionym twórcy eurasów.

Zaczęliśmy od środka, czyli Great Western Trail. Szeroko pisaliśmy o niej pod tym linkiem. Gra jest świetna, zapewniła nam wiele godzin rewelacyjnej zabawy, a kiedy pojawił się dodatek dosłownie nie schodziła z naszego stołu. Niestety nieco przesadziliśmy z ogrywaniem GWT, bo po tym maratonie już do niej nie usiedliśmy i po miesiącach spędzonych na półce nasz egzemplarz zmienił właściciela. Absolutnie nie oznacza to, że przestaliśmy lubić ten świetny tytuł. Jakby ktoś nam zaproponował partię to z chęcią zagramy, ale przy kilkuset grach w kolekcji „Krowy” nie miały szansy bez pomocy ponownie wcisnąć się na nasz stół. Jedyny zarzut, który z perspektywy czasu mogłabym do nich mieć, to nieco za długi czas przygotowywania rozgrywki i samej partii. W podobnym czasie możemy zagrać niemal dwie partie w…

…Mombasę – jeden z najlepszych zakupów „czarnopiątkowych”. Jest to prawdziwa kopalnia ciekawych mechanik, które później pojawiały się w pozostałych grach Pfistera. Mamy tutaj zajmowanie obszarów na wspólnej planszy, tworzenie ręki własnych kart ze sprytnym mechanizmem ich odzyskiwania, zwiększanie udziałów na torach konkretnej frakcji (w tym przypadku miast), realizację kontraktów (w tym wypadku książek), a także postęp na torze diamentów. Najwięcej z Mombasy można znaleźć w Maracaibo, które jest dla nas „best of” Alexander Pfister i Blackout Hongkong, które z kolei wydaje się jej ulepszoną wersją. Przynajmniej technicznie, bo gra o Afryce nadal jest na naszej półce, a ta o Azji już nie, ale o tym za chwilę.

Po tych dwóch świetnych grach Alexander Pfister zyskał nasze zainteresowanie. Przyszedł czas na poznawanie wszystkiego, co tylko znaleźliśmy w sklepach. Zacznijmy od małej karcianki – Port Royal – która mimo upływu czasu nadal się broni. Jest to jedna z pierwszych gier tego autora i już tutaj widać jego talent do tworzenia prostych, ale sprytnych mechanizmów. Na pierwszy rzut oka jest to bardziej skomplikowana wersja Oczka. Niby tak jest, ale rozwijanie własnej załogi, zmniejszanie prawdopodobieństwa szybkiego zakończenia rundy, czy dotarcie do nowych akcji, zmieniają prostą wykładankę w ciekawą grę w stylu push your luck. Port Royal to krótka i prosta gra, idealna na zakończenie planszowego maratonu z dziełami Pfistera.

Później przyleciała do nas jedna z najlepszych gier kafelkowych jakie poznaliśmy, czyli Wyspa Skye. Nie sądziłam, że kiedykolwiek pokocham grę, w której tak ważną rolę pełni dość unikalna wersja licytacji. W skrócie – każdy z graczy otrzymuje po trzy kafelki terenu, w tajemnicy eliminuje jeden z nich, a pozostałe wycenia. Następnie mogą oni zakupić jeden z dostępnych kafli przeciwników. Prosty mechanizm, który pozwala dużo zaplanować! Który kafelek chcielibyśmy sobie zostawić, dając mu zaporowa cenę. Który wyeliminować, bo pomógłby naszemu przeciwnikowi. Z drugiej strony dobrze, żeby czasami ktoś, coś od nas kupił, bo da nam to zastrzyk gotówki na dalszą grę. Mamy tu też dwa dodatki – bardzo dobrych Druidów i odrobinę komplikującego grę Wędrowca, które zdecydowaliśmy się dołączyć do naszego Skye’owego zestawu. Niebawem pojawi się tekst całkowicie poświęcony Wyspie.

Wróćmy do dużych tytułów. Blackout Hongkong był jedną z gier, które pomagały nam w przetrwaniu pierwszego etapu pandemii w kraju. Zanotowaliśmy wiele rozgrywek dwuosobowych, a w okolicy wakacji udało się rozegrać kilka partii w większym składzie. Jak już wspomniałam jest to w zasadzie wersja 2.0 Mombasy, ale niestety nie zapałaliśmy do niej aż taką miłością, jak do poprzedniczki. System zagrywania kart, działania na ograniczonych zasobach i sama realizacja zadań były ciekawe. Gra posiada niewątpliwy klimat, ale nietrafiona oprawa graficzna (co robią niemieccy oficerowie w Hong Kongu?) i przede wszystkim brak jakiegokolwiek błysku geniuszu spowodowały, że ostatecznie pożegnaliśmy się z ponurym pudełkiem Blackout’u.

Maracaibo to ostatni wielki hit Pfistera. Jak wiecie z naszej recenzji bawiliśmy się przednio, ale po rozegraniu wymaganej do przejścia kampanii liczby partii, nie byliśmy chętni do powrotu na Karaiby. Best of Pfister naprawdę dobrze łączy elementy z poprzednich gier tego autora, kampania jest przyjemna, ale jej przenudna fabuła i podatność na przyspieszanie gry w środkowej części rozgrywki odrobinę nas do niej zniechęciły. Nadal mamy wrażenie, że to trzecia najlepsza gra autora, ale my ją już przeszliśmy i powtarzać tego nie chcemy. Przy tylu grach do ogrania, ciężko się zebrać do czegoś, co poznaliśmy wzdłuż i wszerz. Faktycznie wyszło z tego takie legacy bez niszczenia elementów…

Najwięcej rozgrywek w tytuł austriackiego autora, zanotowaliśmy zaskakująco w niepozorne O Mój Zboże. Gdyby nie te wszystkie wcześniej opisywane gry, to na ten tytuł nawet nie zwrócilibyśmy uwagi. Małe pudełeczko, klimat rolniczy i ilustracje Klemensa Franza nie zachęcały do bliższego zapoznania się z zawartością. Tymczasem okazuje się, że w środku czekało na nas pełnoprawne euro do rozegrania w 20 minut, które wymaga od nas maksymalnego wykorzystania posiadanych zasobów i stworzonych przez nas łańcuchów produkcyjnych. Co ciekawe, do tak małego „europrzerywnika” wyszły dwa dodatki z… kampaniami fabularnymi! O ile Rewoltą w Longsdale jesteśmy zachwyceni, to Ucieczka do Canyon Brook już takiego wrażenia nie zrobiła… Mechanicznie zadania w jednym i drugim dodatku były świetnym pomysłem, ale ogrom pracowników dodany w Ucieczce i kontrowersyjna – według Sebastiana – zmiana historii opowiedzianej w Rewolcie troszkę nas rozczarowały. Nie zmienia to faktu, że OMŻ to jedna z najlepszych kieszonkowych gier, w jakie kiedykolwiek mieliśmy okazję zagrać.

Jedynym wielkim rozczarowaniem, które zostało stworzone przez Pfistera, jest Wyprawa do Newdale. Teoretycznie zrobienie dużej planszówki na bazie świetnego O Mój Zboże to gotowy przepis na sukces. Niestety nie widzimy żadnej przewagi Wyprawy nad swoim pierwowzorem. Mamy dużo więcej elementów do przygotowania przed samą rozgrywką, fabuła jest jeszcze mniej interesująca niż była, a sama rozgrywka dłuży się niemiłosiernie. Tak jak Chad Jensen pomiędzy Dominant Species’ami i Combat Commanderem stworzył dużo słabsze Urban Sprawl, tak Pfisterowi trafiło się Newdale. Widać każdy autor musi się potknąć, żebyśmy jeszcze bardziej docenili jego starsze tytuły.

To jeszcze nie koniec naszej przygody z grami tego autora. Na półce czeka wreszcie zakupione Broom Service, a na zachodzie zagrywają się w Cloud Age. Jeszcze tyle gier przed nami, a czasu tak mało!

Tagi: Euro, Pfister
https://kaimada.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/73/2021/01/DSC08250.jpg 733 1100 Marysia Kidawska-Adamiak https://kaimada.znadplanszy.pl/wp-content/uploads/sites/73/2016/09/ksimada.png Marysia Kidawska-Adamiak2021-07-20 18:22:142021-07-20 18:22:14Alexander Pfister – osąd bohatera
Artykuły, które również mogą się Tobie spodobać
Altiplano
Abominacja: Dziedzictwo Frankensteina
Patchwork
Zamki Toskanii – nowa odsłona Zamków Burgundii?
Sierra West
Czy warto kupić nową edycję Zamków Burgundii?
Brass Birmingham
Concordia
https://facebook.com/sebastian.adamiak.3https://twitter.com/kaimada_shttp://DOMENA.znadplanszy.pl/kontakt/

Sebastian Adamiak
Łodzianin od urodzenia. Matematyk, pracownik sektora bankowego. Były członek Stowarzyszenia Miłośników ERpegów i Fantastyki w Łodzi i współorganizator Łódzkiego Portu Gier. Prywatnie fan fantastyki ogólnie, a science fiction w szczególności. Zagorzały zwolennik klimatycznych ameritrashów, zwłaszcza tych dziejących się w przestrzeni kosmicznej.

Kaimada ZnadPlanszy.pl

NAJNOWSZE WPISY

  • APERIODYK#30 Piękniejsze TOP10 vol. 5.08 marca 2022 - 21:03
  • Napad na Doomrock11 stycznia 2022 - 14:58
  • Versailles 1919 – gdy eurosuchar idzie na wojnę…25 października 2021 - 20:20
  • Alexander Pfister – osąd bohatera20 lipca 2021 - 18:22
  • Coalitions – wrażenia z prototypu6 lipca 2021 - 13:54
  • Diuna Imperium31 maja 2021 - 18:23
  • APERIODYK#29 Top 5 gier wojennych poznanych w 202018 maja 2021 - 17:52
  • Kamienna Mandala29 kwietnia 2021 - 17:49
  • Dylematy Króla19 kwietnia 2021 - 16:28
  • APERIODYK#28 Top 10 gier wydanych w 2020 roku18 marca 2021 - 16:42

Kategorie

  • Blog
  • Felietony
  • Gry karciane
  • Gry planszowe
  • Pierwsze wrażenia
  • Podcasty
  • Raporty z rozgrywki
  • Recenzja
  • SeaFall
  • Twilight Imperium
  • Unboxing
  • Wstęp

Pages

  • Kontakt
  • Blog
  • Felietony
  • Recenzje

Archiwa

  • marzec 2022 (1)
  • styczeń 2022 (1)
  • październik 2021 (1)
  • lipiec 2021 (2)
  • maj 2021 (2)
  • kwiecień 2021 (2)
  • marzec 2021 (2)
  • luty 2021 (4)
  • styczeń 2021 (3)
  • grudzień 2020 (1)
  • listopad 2020 (1)
  • październik 2020 (3)
  • wrzesień 2020 (2)
  • sierpień 2020 (5)
  • lipiec 2020 (4)
  • czerwiec 2020 (3)
  • maj 2020 (3)
  • kwiecień 2020 (2)
  • marzec 2020 (4)
  • luty 2020 (5)
  • styczeń 2020 (7)
  • grudzień 2019 (5)
  • listopad 2019 (9)
  • październik 2019 (3)
  • wrzesień 2019 (4)
  • sierpień 2019 (4)
  • lipiec 2019 (6)
  • czerwiec 2019 (6)
  • maj 2019 (5)
  • kwiecień 2019 (7)
  • marzec 2019 (7)
  • luty 2019 (10)
  • styczeń 2019 (10)
  • grudzień 2018 (8)
  • listopad 2018 (4)
  • październik 2018 (9)
  • wrzesień 2018 (4)
  • sierpień 2018 (4)
  • lipiec 2018 (2)
  • czerwiec 2018 (4)
  • maj 2018 (5)
  • kwiecień 2018 (3)
  • marzec 2018 (4)
  • luty 2018 (7)
  • styczeń 2018 (6)
  • grudzień 2017 (4)
  • listopad 2017 (6)
  • październik 2017 (2)
  • wrzesień 2017 (3)
  • sierpień 2017 (6)
  • lipiec 2017 (8)
  • czerwiec 2017 (4)
  • maj 2017 (5)
  • kwiecień 2017 (3)
  • marzec 2017 (7)
  • luty 2017 (6)
  • styczeń 2017 (6)
  • grudzień 2016 (3)
  • listopad 2016 (6)
  • październik 2016 (7)
RSS Feed Logo RSS Feed Logo Subscribeto RSS Feed

ZnadPlanszy.pl

  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
© Copyright - Kaimada ZnadPlanszy.pl | ZnadPlanszy.pl
© 2013 ZnadPlanszy.pl Wszystkie prawa zastrzeżone | Serwis stworzony przez T&Y Board Solution - Enfold Theme by Kriesi
  • Link to Facebook
  • Link to X
  • Link to Mail
  • Link to Rss this site
  • O projekcie
  • Blogi
  • Reklama
  • Facebook
  • Kontakt
  • Polityka cookies
Link to: Coalitions – wrażenia z prototypu Link to: Coalitions – wrażenia z prototypu Coalitions – wrażenia z prototypu Link to: Versailles 1919 – gdy eurosuchar idzie na wojnę… Link to: Versailles 1919 – gdy eurosuchar idzie na wojnę… Versailles 1919 – gdy eurosuchar idzie na wojnę…
Scroll to top Scroll to top Scroll to top